De dolende toeschouwer

Antwerpen Centraal, de trein gaat vertrekken.
Het fluitsignaal is gegeven, de deuren gaan dicht. Een onnozelaar springt nog uit de trein.
De treinbegeleidster is razend. Ze uit haar ongenoegen via het omroepsysteem.
De mensen halen hun schouders op.

Tijdens de treinreis is de kaartjesknipster nog altijd (en terecht) kwaad. In ieder compartement laat ze weten dat zoiets niet door de beugel kan.
Ze wordt net niet uitgelachen.
"Het haalt toch niks uit", hoorde ik een wijf zeggen.

Kijk, van die klootjesvolkmentaliteit krijg ik een beroerte.
Iedereen heeft de mond vol over treinen die rode seinen negeren, maar ongehoord gedrag op het perron is plots hun zaak niet meer.
Als die pipo effectief was verongelukt, dan hadden ze een tijdje vastgezeten. Plus een ontregelde lijn. Natuurlijk allemaal de schuld van de spoorwegen.

De NMBS liet een mooie affiche ontwerpen.
Na het fluitsignaal is het verboden om nog op te stappen.
Deze affiche heeft een echte jaren-zeventig-stijl.

Ze doet me denken aan de reclameaffiches van kunstenaar Julian Key (Julien Keymolen, 1930 - 1999).
Julian Key werd bekend met zijn affiche voor het koffiemerk "Zwarte Kat" (1966).
Een zwarte kat en een koffiekan gecombineerd tot één geheel.

Key ontwierp ook affiches voor de NMBS.
Een mooi ontwerp is de tekening voor 150 jaar Belgische Spoorwegen (1985). Ik had ze destijds op mijn kamer hangen.

En tot slot: